Pasja czytania

  Czytałam już wiele książek, ale nigdy o bohaterze, który kochał zwierzęta. A przynajmniej nie był to główny wątek w historii książki. Jan Dolittle jest doktorem, który postanawia rzucić leczenie ludzi, aby zajmować się zwierzętami. Jego siostra, która pomaga mu w domu, postanawia się od niego wyprowadzić z powodu dużej ilości zwierząt w domu. Jednak sława doktora dostaje się aż do Afryki, gdzie zwierzęta chorują na wirusa grypy. Doktor postanawia się tam udać, aby wyleczyć zwierzęta. Wcześniej czytałam "Alicję w Krainie Czarów" i zdecydowanie uważam, że "Doktor Dolittle i jego zwierzęta" zdecydowanie (przynajmniej dla mnie!) mi się podobały. Możliwe, że ma to związek z moją suczką, Lamią ;) Jeśli następne tomy są tak krótkie jak ten to mogę zastanowić się nad przeczytaniem następnych tomów.

  Moim celem jest przeczytanie 52 książek w ciągu roku. Jako, że jestem w tyle, postanowiłam przeczytać jakąś krótką książkę i padło na tę. Wiem doskonale, że jest parę ekranizacji tej książki. Jednak żadnej z nich nie widziałam. !! W "Następcach 5: Klątwa Krainy Czarów", pojawiają się takie postacie jak Królowa Kier, chociażby. Nie będę się jakoś specjalnie rozpisywać. Krótka książka w sam raz na odprężenie i jak kto woli, żeby się odmóżdzyć. Została napisana z myślą o dzieciach, ale dorośli też mogą ją przeczytać. P.S. Myślę, że wkrótce obejrzę adaptację tej książki.

  Szczerze przyznam, że nie czytałam takiej książki. I uważam, że powinno być takich więcej. A teraz przejdę do recenzji. Główna bohaterka Charity mieszka w małym miasteczku. Jej opiekunem jest prawnik pan Royal, który jest w niej zakochany. Ona odtrąca jego zaloty i w ogóle nie myśli o nim w takich kategoriach co on o niej. Potem pojawia się Barney - młody chłopak z miasta. Jako architekt planuje naszkicować domy. Na początku Charity nie jest mu przychylna, ale z czasem zmienia zdanie. Trójkąt miłosny? Jak najbardziej. Typowy dla takiej literatury. A teraz wróćmy do tego co napisałam na początku. Autorka opisuje prostą historię, klasyczny motyw - młoda, niedoświadczona dziewczyna, zakochuje się w miastowym chłopaku, który z kolei pochodzi z arystokracji. Zazwyczaj autorzy książek, mają to do siebie, że kreując swoje postacie robią w ten sposób, że np. współczujemy takiemu Snape'owi a nienawidzimy Pottera (myślę, że to najlepszy przykład) aby to pokazać. Tymczasem Wharton tego nie ...

  Edith Wharton jest najlepiej znana ze swoich bezpretensjonalnych portretów klasy uprzywilejowanej Nowego Jorku, którą przedstawiła np. w powieściach Świat zabawy i Wiek niewinności. Jednakże co najmniej dwa razy skupiła swą uwagę na na niezamożnych środowiskach Nowej Anglii. Jedną z powieści opisujących te społeczności była opublikowana w 1911 roku książka Ethan Frome. Za drugim razem był to niezwykle odważny jak na tamte czasy portret seksualnego przebudzenia młodej kobiety, opisany w niedługiej powieści Lato. Choć sama autorka nie poddaje swych bohaterów żadnym ocenom moralnym, to jednak w 1917 roku, kiedy powieść ukazuje się drukiem, naturalizm, z jakim Edith Wharton opisuje zachowania swoich bohaterów i ich zależność od nieokiełznanych i nieprzewidywalnych namiętności, staje się bezpośrednią przyczyną negatywnego odbioru powieści przez jej współczesnych. Dopiero czasy rewolucji seksualnej lat sześćdziesiątych sprawiają, że powieść staje się popularna, o czym świadczą liczne k...