"Cztery łabędzie" RECENZJA #99

 

Po dłuższej przerwie wracam do Poldarków.

Ross Poldark wyszedł już z nędzy i zaczął dobrze zarabiać pieniądze. Jego kopalnia dobrze prosperuje, rozbudowuje dwór w Namparze, jest szczęśliwy ze swoją Demelzą, ma dwójkę dzieci: Jeremy' ego i Clowance. Wydawać by się mogło, że zła passa minęła...

Jednakże tak nie jest. Demelza wdaje się w romans z oficerem marynarki, Elizabeth ma ciężki okres w małżeństwie, Morwenna jest nieszczęśliwa z pastorem i cierpi po porodzie dziecka, Caroline poślubia Enysa, który jest chory i ma dla wszystkich jeszcze jedną wiadomość...

Najbardziej podobało mi się to, że Elizabeth wreszcie się wkurzyła i wygarnęła George'owi. Nie lubię tego typka, za Elizabeth też nie przepadałam, ale zyskała w moich oczach. Morwenna również zyskała moją sympatię, kiedy oświadczyła Ossiemu, że nie będzie spełniać "tego" obowiązku. Mam wrażenie, że te obie postacie, można polubić, ale ich mężów już nie. George ma kompleks niskiego pochodzenia i ciągle mało mu awansów i pieniędzy, Ossie pomimo, że jest pastorem, wcale nie jest świętoszkiem - ubiera się na bogato, myśli tylko o seksie, popełnia zdradę małżeńską i taki człowiek jest pastorem! Obaj Panowie maja wredne charaktery.

Demelza jest szczęśliwa z Rossem, ale pochlebia jej zainteresowanie Hugha. Na początku traktuje to lekko, ale później już nie. Nie do końca to mi się podobało, ale pomimo tego dalej lubię Demelzę. Caroline stara się być dobrą żoną i próbuje przystosować się do życia na wsi. Enysa i Rossa lubię, bo otwarcie mówią o co im chodzi, ich losy sprawiają, że człowiek jest zdolny im współczuć i ich polubić.

Najbardziej nie trawię Ossiego i George' a i gdyby któregoś z nich uśmiercono, nie żałowałabym tego wcale a wręcz przeciwnie. Ciekawi mnie jak dalej potoczą się losy bohaterów, dlatego od razu sięgam po 7 tom.